shining

ترسي سنگين سرتاسر وجودم را فراگرفته است

ولي اميد بار ديگر در دلم جوانه زد

تمام تلاش و خواهشم براي حفظ تو و آرامشي است كه در با تو بودن به من هديه مي شود

smell the coffee

ته سیگارها را می بینم که یکی یکی در کیک نیمه گاز زده ی صبحانه ات فرو می روند

انگار تولد دردی عظیم را جشن گرفته ام

تولد من است

غم و اندوه ها را یکی یکی حدس می زنم و باز می کنم 

از آن چه بیرون می آورم ذوق زده و خوشحال می شوم

و تشکر می کنم...

ترس تنهایی دارد همه وجودم را ذوب می کند

دروغ ها به میهمانی ام نیامده اند و هنوز قلبم برای آمدنشان می تپد

اولین تولدیست که تو در کنارم نیستی 

شمع هایش را بی تو فوت کرده ام و با خاکسترشان کیک تولدم را تزیین کرده ام

دریغا که یک سال پیرتر شدم

مسخره

لحظه هايي كه باز نمي گردند

دروغ هايي كه بي دليل به زبان مي آيند

خواهش هايي كه هرگز بيان نمي شوند

و عمري كه زودتر تمام مي شود

خواب كه نمي روم اما به خواب مي بينم

كه همه مان از حقيقت فرار مي كنيم

در زندان دروغ ها باقي مي مانيم

حاضر به عاشقي و زندگي نيستيم

دليل اين طور تلف كردن همه چيز را نمي دانم

اين خودخواهي چيست كه همه مان را به ذلت وا داشته است؟

كاش كاش كاش كاش

براي زيبايي، براي عشق، براي حقيقت راست مي گفتيم

بيخيالي

هجده ساله ام

با موهاي تراشيده

تا ظهر مدرسه

عصرها در خيابان ها به دنبال دختران داف

شب ها در حال چت و تلفن

نيمه شب ها هم اس ام اس

خواب كه مي روم واقعي واقعي مي شوم

نيست

كلاه قرمزم كوش؟

همون كه مادرم بافت

چه زحمتي كشيد او

اندازه سرم بافت

روي كلاه من بود

عكس دو تا بچه موش

گربه به من بگو زود

كلاه قرمزم كوش؟
(فريبا ميرفخرايي)